Inge’s Huuske is een goede leerschool voor onze opgroeiende pup. Een geweldig plek om onze Abby heen te brengen, veilig en zeer vertrouwd.
Jewel uit Doetinchem
Lekker ding !
Voor de eerste keer !
Onze Jewel is voor een eerste keer uit logeren geweest. Altijd heeft zij bij oma lekker kunnen logeren, maar nu oma een stukje ouder wordt en Jewel weer een stukje groter en sterker, hebben de baasjes van Jewel besloten, dat zij maar eens bij andere berners moest gaan logeren. Best wel eng om zomaar je juweeltje aan een vreemde af te geven.
Eerst nog wat afwachtend en vreemd, kwam Jewel een tijdje terug bij ons binnen en als ik nu naar Jewel kijk, is zij helemaal bij ons losgekomen. Omdat honden in het begin nog niet goed ons ritme kennen (heeft elk baasje dan een ander ritme?), is het voor een hond altijd even wennen. En we kunnen hier zoveel mogelijk de thuissituatie ‘nabootsen’, maar het zal toch altijd wel anders blijven. Maar dat geeft niet, de honden gaan immers op vakantie en dan is het altijd anders. En dat is maar goed ook, anders kunnen wij wel thuis blijven haha!
Veel energie !
Jewel heeft zich al direct als een hele sociale hond opgesteld, in voor een grapje en zeker in voor een stoeipartijtje met de een of ander, mens en dier. Jewel heeft enorm veel energie en dat heeft zij hier dan ook goed laten zien. Haar Duracel-batterijtje heeft het altijd langer gedaan dan die batterijtjes van die De Munck berners. Maar dat is ook niet helemaal eerlijk, want onze jongens hebben heel wat wisselingen onder de berner vrienden en dat is dan ook best vermoeiend. Onze jongens nemen dan ook op vaste tijdstippen op de dag even hun rust. En dat hebben zij dan ook verdiend ! Wat je dan ook merkt naar verloop van tijd is dat logee berners zich steeds meer ‘aanpassen’ aan het gedrag van de vaste roedel (oftewel de logee berners raken na verloop van tijd ook vermoeid en pakken ook hun rustmomenten gedurende de dag). Vaak is het al na 1 dag dat de logees het patroon van de vaste inwoners van Inge’s Huuske volledig volgen. Zelfs ook puppy Abby heeft door, dat als de grootste berners na het eten neervallen, dat van haar ook verwacht wordt dat ze even rustig gaat liggen en niet over alle koppen heen blijft wandelen. En hoe het ook werkt, op de vaste tijdstippen op de dag, ligt de hele boel gewoon plat. Eerst Thomas en Bruno, daarna volgen onze andere honden en al gauw ligt het hele gezelschap te ronken. En dat is maar goed ook, dat geeft het vrouwtje ook even een adempauze haha!
Tevreden !
Jewel is snel tevreden, als zij maar vaker buiten mag spelen. Zij is een echt speelmaatje voor vele berners. Zij vindt alle berners aardig en lief en de anderen haar ook. Zij daagt de anderen op een leuke en vriendelijke manier uit, waardoor zelfs onze Bruno echt uitgenodigd wordt om te spelen. Het lukt haar altijd. Zij moet wel een kanjer van een teefje zijn in de bernerroedel. Zij huppelt mij overal achterna, vindt alles leuk (naar de geitjes, wandelen, naar het veld, lekker eten, zelfs lekker slapen), ze lijkt alles te begrijpen.
Jewel kan ook mij uitdagen (puber!). Dan gaat zij plat op haar buik liggen, voorpoten gespreid naar voren en luid grommend. Dit is een karaktertrek die ik ken van onze Bruno. Als hij dat doet, wil hij met mij stoeien en dat doe ik dan ook altijd. Ook bij Jewel werkt dat goed. Ik daag haar op mijn beurt uit en dan doe ik net of ik haar ga pakken, dat rent ze weg, draait zich om, blaft wat en jumpt werkelijk van de ene naar de andere kant. Erg leuk spel. Als het blaffen dan uiteindelijk een beetje te luid wordt, dan roep ik KLAAR en spreidt mijn armen in de lucht. Dat is het signaal dat het spelletje over is en ook Jewel begrijpt dit direct. Dan huppelt zij mij na en volgt zij mij naar bijvoorbeeld een andere hond of richting het huis. Het is zo leuk om honden te leren begrijpen (althans dat denken wij als mensen dan). Toch is het leuk om te zien dat ik (van Bruno) weet dat je voor dergelijk gedrag niet bang hoeft te zijn (een leek zou het op een lopen zetten), maar je weet dat je gevraagd wordt om deel te nemen aan een spelletje. En het gedrag van Bruno is daarmee niet specifiek voor Bruno en misschien ook niet eens specifiek voor een berner, maar het is wel goed om dergelijk gedrag (als positief) te herkennen.
Weer naar huis !
Elke berner die na een tijdje weer weggaat omdat de vakantie voorbij is (‘aan alles komt een einde’, zeggen wij dan altijd), laat dat bij mij altijd wel een gevoel van gemis over. Je hebt een periode voor deze vriend of vriendin gezorgd en je hebt vaak heel veel met de hond meegemaakt. En dan ineens is zo’n kanjer weer weg. Hoe vaak gebeurt het mij niet dat ik eten voor de honden aan het klaarmaken ben en dat ik eigenlijk even vergeet dat die ene berner geen eten meer nodig heeft (dan staan er dus teveel bakken klaar), want hij/zij is al naar huis.
Je went aan het aantal berners in huis, het is zelfs zo dat als wij helemaal geen logees hebben, wij het gewoon stil in huis vinden. En dan te bedenken dat wij zelf 6! kanjers hebben. Een huis vol ‘kids’ went zo ongelooflijk snel. En omdat er zoveel gebeurt, mis je de berner als hij/zij weg is.
Ik heb dit laatst ook bij Diva en Xavi geroepen, als je dan de auto langs de beek ziet wegrijden, met die berner koppies vaak van achter het autoruit terugkijkend, moet ik echt altijd even slikken. Een kleine kater is dat dan wel. Maar goed, je weet dat de hond weer lekker bij het vrouwtje/ baasje thuis is, dus de honden hebben het ook weer heel fijn thuis.
Jewel gaat ook weer bijna naar huis, ik ben benieuwd hoe zij gaat reageren als het vrouwtje en het baasje haar komen ophalen. De honden verwachten dit natuurlijk helemaal niet. Alleen honden die al een paar keer bij ons zijn geweest, weten op den duur dat ik ze even apart in de keuken houdt, om daarmee het vrouwtje/baasje rustig binnen te kunnen laten komen. Dus als ze apart worden genomen (en ik fluister in hun oor dat het vrouwtje zo thuis komt), beginnen zij heel enthousiast te worden. En als dan uiteindelijk het vrouwtje komt en het hek gaat open, dan is meestal ‘het hek van de dam’. Dit is ook zo’n prachtig moment, het weerzien, om de blijdschap van de berners richting hun baasjes te zien. En de baasjes zijn vaak ook helemaal zenuwachtig om hun ‘kleine’ weer op te halen. Vaak erg aandoenlijk om naar te kijken. Uiteraard hebben de baasjes de hond(en) ook heel erg gemist. Een ontmoeting tussen baas en hond die zijn weerga niet kent ! Geweldig !
Zie ook link FOTOALBUM Jewel uit Doetinchem.
Zie ook nieuwsbericht 2012:
=> zie link NIEUWS/DAGBOEK ‘Lekker druk’ en volgende nieuwsberichten (zie Dagboek).
Zie ook de fotoalbi 2012:
=> zie link FOTOALBUM/Foto dagboek ‘Lekker druk’ en volgende albi (zie Foto-Dagboek).