LOGEREN IN INGE’S HUUSKE ? KLIK OP DEZE LINK


Sluiten
  • Ideaal Berner Wellness centrum

    Zelfs honden met een fysiek of psychisch probleem zijn in Inge’s Huuske veilig. Uniek.

    Familie Vonk, Heerlen

    Ideaal Berner Wellness centrum | Familie Vonk, Heerlen
  • TE gezellig !

    Ben bang dat er een keer komt dat onze twee berners niet meer mee naar huis willen… Hier kan geen baasje tegenop !

    Familie Kaarsgaren, Den Dungen

    TE gezellig ! | Familie Kaarsgaren, Den Dungen
  • Dierenliefde en aandacht

    Inge’s Huuske, wat een fantastisch vakantie-adres voor onze Moos ! De boerderij met Daele speciaal voor de honden, een Speelveld met Animatie-team en een heuse Berner chill room.

    Machiel en Maaike uit Amersfoort

    Dierenliefde en aandacht | Machiel en Maaike uit Amersfoort

nieuws

Triest nieuws Borre

24 januari, 2017 | Geschreven door Inge's Huuske | In de categorie: ,

Rust zacht, lieve Borre

Rust zacht, lieve Borre

Lieve, Lieve Borre,

en dan is daar ineens dat afschuwelijke nieuws dat jij vanavond ineens moet worden ingeslapen ? We weten echt niet wat wij horen ! Jij, als energieke berner beer, ééntje van het eerste uur in Inge’s Huuske. Jij trouwe berner beer, die elk winterseizoen in februari en zomerseizoen naar ons toekwam voor een lange vakantie. We kunnen het gewoon niet bevatten, Bor !

Bor, jij hebt onze beren ook nog echt allemaal meegemaakt. Onze Thomas, onze Delly, Vriendje, Bruno, Süssi en onze lieve Senna. Jij kon met alle berner beren opschieten, reu of teefje. Jij was een zogezegde ‘gangmaker’, die de vakanties tot een waar feest maakte ! Samen met logee Bo uit Bennekom of Sem (Senber) uit Silvolde, maar ook met ons eigen Vriendje kon jij de gemoederen flink aan de gang houden, je maakte met iedereen de kachel aan. Zo enthousiast & energiek, blij en tevreden als jij was. Je stond je mannetje wel, je liet je niet snel iets vertellen. Totaal niet dominant, maar wel een zeker natuurlijk leiderschap in onze roedel. Niets was jou te gek !

Als wij in het bos gingen wandelen, zat jij als één van de eerste buffels in onze berner bus. Jij was gek op wandelen ! Ook was je als eerste weer de bus uit als we dan in het bos waren aangekomen. Met jouw staart in een krul naar boven, fier als een pauw, liep je rond te rennen. Overal snuffelen en rennen, met als doel -als het even kan- de anderen de pas af te snijden. Stokken meenemen, ballen achterna, je vloog van hot naar her. Ook als je bij ons uit de achterdeur naar het veld mocht, dan kon jij onder luid blaffen de anderen even laten zien, dat er met jou niet te sollen was, jij was dan ook vaak als één van de eersten bij het hek en zo moest het ook zijn, Bor ! Ja, het hek was dan nog niet open, want het vrouwtje liep natuurlijk niet zo snel als jij. Die kop die jij dan altijd trok van: nou hehe, ze is er ook hoor ! Ongeduldig stond jij dan bij het hek te trappelen, om als eerste op het veld te staan. Een waar feest met jou in ons team, een echte smaakmaker als het om stoeien en ravotten ging.

Met Bo en Vriendje kon je stoeien ‘dat je een ons woog’. Met Bo spande je werkelijk de kroon. Uren konden jullie samen stoeien, eerst de één bovenop, dan de ander. Er leek geen einde aan te komen, maar jullie hadden lol voor tien. Alles ‘in good spirits’, wel veel grommen en blaffen, maar zonder echt naar elkaar te snappen. De staarten bleven hard zwaaien, dol van de lol, om en met elkaar. Het idiote was dan ook dat als jij Bo ergens in Bennekom tegenkwam, waar jullie toevallig allebei in twee verschillende families woonden, jullie elkaar bijna niet aankeken. Ik kan dat nog steeds nauwelijks geloven. Hoe blij jullie hier samen waren. Maar ook met Vriendje had je een bijzondere band. Hard spelen op het veld, maar wel als twee gebroeders tegen elkaar liggen te slapen in huis, het liefst op dezelfde mand of gewoon naast elkaar op de grond. Een heerlijk stel samen.

En wie was het die in zomer 2015 die een ijsje (raketje) met één ruk uit de handen van Marti trok (terwijl de andere 10 berners ieder van een eigen ijsje uit ons handen likten). Marti zag het stokje in je keel glijden, oh nee !
Dat leverde twee lepels zout achter op de tong op om jou te laten braken (in overleg met de dierenarts). Maar in plaats van dat jij het stokje van het ijsje eruit gooit, lik jij na de tweede lepel zout jouw bekkie nog eens lekker af. De dierenarts moet weer gebeld worden en een bezoek aan de dierenarts is niet te vermijden. Maar je blijft trots ! Bij de DA krijg je een spuit en……daar valt het stokje uit je maag, ik ben nog nooit zo blij geweest met een ijsstokje en je krijgt een kus op je nog misselijke snuit. Van die dag af maken wij onze ijsjes in Inge’s Huuske zelf !

Eind 2015 zijn we samen nog naar het zwembad van Bennekom geweest, aan het einde van het zwemseizoen. Toen mochten alle honden uit de buurt een plons in het zwemwater wagen. Alle rassen, groottes door elkaar. Voor een reu als jij geen enkel probleem. Je ging opstootjes tussen andere honden snel uit de weg. Ik wilde onze Marley leren zwemmen (daar heb ik nu de gevolgen van, die meid ligt om de haverklap in de sloot !). Jij was water best gewend, jij kon dan ook in flink diep water uit de voeten/pootjes. Dit was echt super leuk om samen met het vrouwtje, baasje en oma en jullie twee te doen. Je was ook dol op oma en opa, oma kwam je vaker ook wegbrengen of halen, als je bij ons kwam logeren. Wat zal ik dit ook gaan missen, man !

Afgelopen twee Berner Winterwandelingen was jij natuurlijk ook van de partij bij ons thuis. Wat hebben wij genoten van al deze snuitjes bij elkaar. Reuen als jij kan je werkelijk gewoon overal mee naartoe nemen, nooit enig probleem met andere honden, vrouwtje of mannetje. Je liet van je horen, was nergens bang voor, maar je was lief en aanhankelijk. Een pracht hond om erbij te hebben.

We hebben zelfs in december nog samen in het Bennekomse bos gewandeld. Omdat wij in die tijd geen berner logeetjes (alleen lab Lex logeerde toen bij ons), en wij de dag ervoor al met onze eigen buffels naar Bussloo waren geweest, vroegen wij jouw vrouwtje of zij nog een ander bos wist waar wij lekker met iedereen konden wandelen. Zo kwam jouw vrouwtje met het idee om samen in het Bennekomse bos te gaan wandelen. En dat was snel afgesproken. Wij reden naar jullie huis, wat was jij super blij om ons te zien ! Je wist even niet in welke auto je nu moest stappen. We reden achter jullie aan en hebben een heerlijk uur samen gewandeld. Wat een leuke spontane actie was dit ! Wat hebben we genoten samen met jou !

En dan maandag 23 januari, jij zou met vrouwtje naar ons toekomen, want jij wilde ook wel eens kennismaken met die nieuwe druif in Inge’s Huuske. Jij zou met vrouwtje op kraamvisite van Cooper komen. Helaas was ik erg ziek geweest en nog aan het herstellen, dus moest ik onze afspraak helaas afzeggen. Had ik dit geweten…….want nog geen dag later, krijgen wij het afschuwelijke nieuws, dat jij een agressieve kanker hebt (die ons bekend is van onze lieve Thomas) en dat je zo hard achteruit ging, dat je vrouwtje en baasje hebben moeten beslissen jou direct te laten inslapen. Bor, het is nog steeds niet te geloven, we kunnen er gewoon niet bij ! Jij zou binnenkort weer voor de wintersport naar ons toekomen en ook voor de zomervakantie stond je weer voor drie weken gepland, samen met je nieuwe maatje Balou, voor weer een feestje bij ons. Het is niet voor te stellen dat jij in de voorjaarsvakantie en in de zomervakantie niet meer aanwezig zult zijn….

Wat een drama voor iedereen, ten eerste voor je vrouwtje, je baasje, voor Iris, voor Mark, voor oma en opa en iedereen die jou als Bor kent, maar ook wij zijn geschokt over dit intens trieste nieuws. Bor, je bent inmiddels de regenboogbrug over -naar jouw vriendjes en vriendinnetjes toe. Maar ik weet zeker dat wij elkaar ooit weer eens terug zien en dat jij blijft waken over je familie. Bor, ik vind het afschuwelijk dat wij elkaar maandag niet meer hebben gezien, maar je weet dat ook wij jou intens gaan missen he!

Bor, lieve schat, rust zacht, je blijft een mooie vent !

Marti & Inge

'