LOGEREN IN INGE’S HUUSKE ? KLIK OP DEZE LINK


Sluiten
  • Ideaal Berner Wellness centrum

    Zelfs honden met een fysiek of psychisch probleem zijn in Inge’s Huuske veilig. Uniek.

    Familie Vonk, Heerlen

    Ideaal Berner Wellness centrum | Familie Vonk, Heerlen
  • TE gezellig !

    Ben bang dat er een keer komt dat onze twee berners niet meer mee naar huis willen… Hier kan geen baasje tegenop !

    Familie Kaarsgaren, Den Dungen

    TE gezellig ! | Familie Kaarsgaren, Den Dungen
  • Dierenliefde en aandacht

    Inge’s Huuske, wat een fantastisch vakantie-adres voor onze Moos ! De boerderij met Daele speciaal voor de honden, een Speelveld met Animatie-team en een heuse Berner chill room.

    Machiel en Maaike uit Amersfoort

    Dierenliefde en aandacht | Machiel en Maaike uit Amersfoort

nieuws

Slecht nieuws Senna (10+)

27 december, 2016 | Geschreven door Inge's Huuske | In de categorie: ,

Slecht nieuws Senna (10+)

Na een korte periode van ziek-zijn is vandaag op 10-jarige leeftijd onze lieve schat Senna overleden. Senna was ons derde meisje, die wij bij een fokker op oudere leeftijd (7) hebben geadopteerd. Zij was een grote vriendin van Delly en Süssi, beiden bij Belgische broodfokkers weggehaald. Deze meiden hebben een relatief kort leven bij ons gehad, maar alle drie hebben zij genoten van hun jaartjes bij ons op de boerderij.

Senna was een allemansvriendje, vriendinnetje, als je haar naar het bos meenam, kon ze zomaar met iemand meelopen. Wie haar maar aaide en lief tegen haar was, daar bleef zij aan hangen. Senna was echt een intense knuffelkont, hing het liefst de gehele dag tegen je aan. Bovendien was Senna onze grote grapjas. Als je tegen Senna sprak dan werd zij intens blij en ging direct op haar rug liggen met haar vier poten hoog in de lucht. Als er dan een handdoek in de buurt was (of een schoen) pakte ze die in haar bek en begon zij heel hard van links naar rechts te wiegen. Zo’n apart gezicht, maar zij vond dit werkelijk zo leuk. Dit kon zij uren doen, vrouwtje aan het lachen maken ! Wat een lol had die meid dan.

Senna was een grote waker, als groeps-oudste was zij degene die alles hoorde en direct aansloeg. Het hekje van de voortuin naar de zuidtuin hoefde maar even kort te piepen, of Senna sloeg al groot alarm. Als de kippen even teveel kabaal maakten, zij dacht dat er dan een muis in de buurt van het hok was, dan sloeg ook hier Senna groot alarm. En als er dan ook iemand binnen kwam, was ze alert. Maar oh wee als iemand haar dan direct aaide, dan was ze voor de poes, hing dan met haar volle gewicht tegen de benen en voorkwam daarmee dat iemand dan een stap voor- of achteruit kon zetten. Die Sen, ze was dan ook erg geliefd bij elke berner eigenaar. Wie wil er niet zo’n knuffelkont !

Terwijl Senna goed in haar vel leek te zitten, alle wandelingen nog dolenthousiast met ons mee liep, stopte Senna ineens met eten. Eerst wilde zij haar brokjes niet meer, maar nam ze nog andere brokjes aan. Toen zij die brokjes niet meer at, probeerde ik nog ander voer, vers vlees ging er nog wel in. Senna ging nog wel gewoon mee met de wandelingen. Niet zo snel als voorheen, maar ze ging toch mee. Berners (honden) tonen geen zwakte, dus ze zal toch meer moeite hebben gehad, dan wij dachten. Zij ging soms wel zitten en keek ons dan wel aan, ik dacht nog aan nierfalen in het begin, omdat zij net als Bruno ons zo intens aankeek. Toen ook het vlees eten stopte (er was nog wel gewone ontlasting, ze dronk goed, dus het was geen verstopping zoals bij onze Thomas) kreeg ik toch een vermoeden dat dit niet meer goed zou komen. Een bezoek aan de dierenarts  op vrijdag 23 december bevestigde dit vermoeden. Alleen was het geen nierfalen zoals bij Bruno, maar een grote buiktumor zoals bij haar vriendin Delly. Wij schrokken enorm, omdat ik dit zelf niet had gevoeld. Ik had zeker wel een dikke buik gevoeld, maar ik dacht meer aan een buikje van teveel eten … Senna was altijd wel een flinkerd !

En dan de Kerstdagen in het vooruitzicht. Toch was Senna nog levendig en liep ze nog steeds mee met de wandeling op vrijdagmorgen. Ze at zowaar ineens weer haar normale brokjes. Dus hebben wij besloten om Senna alsnog bij ons te houden gedurende de Kerstdagen en haar sowieso pijnstilling te geven. De volledige dosis aan Rimaldyl zou voldoende moeten zijn voor de Kerst. Senna leek dan ook geen pijn te hebben, was eigenlijk heel goed tijdens de Kerstdagen en konden wij haar dus nog twee keer (per dag !) meenemen. Senna kon op deze manier ook nog genieten van een heerlijke Kerstavond en Eerste Kerstdag met Marij & Halil, Lisanne, Jeroen & Hazel en Floor en Bjorn en later ook oma.

Lieve Sen,

de Tweede Kerstdag was voor onszelf. Marti en ik hebben nog zo van jou en de andere honden genoten, een heerlijke Tweede Kerstdag met jou, het was zo bijzonder, je was nog zo vrolijk en haalde nog grapjes uit. Wij wilden gaan wandelen, maar kon je nog wel mee ? Wij hadden geen verdere logeetjes behalve Lex, maar je wilde echt mee, geen twijfel over mogelijk ! Anders hadden wij ook niet meer gewandeld, samen uit samen thuis.

Senna was in het zonnetje samen met mij aan de beek blijven zitten (terwijl berner Abby op de stuw stond en de andere honden een sprint naar de stuw deed trekken). Ik heb nog een aantal selfies met jou in het zonnetje gemaakt en heb jou verteld, dat je binnenkort ook als zonnestraaltje bij Thomas, Delly, Vriendje, Bruno, Süssi (pleeghonden Senber en Mira) zou komen. Je leek het te begrijpen en ik kreeg een lik over mijn neus. Mijn mooie Senna, mijn allerliefste meisje, je was de grote steun en toeverlaat voor Süssi, maar ook voor Delly. Wat ben ik blij dat je bij ons hebt mogen komen !

Sen, op dinsdag 27 december hebben vrouwtje Ineke (van Bob) en Sandra (jouw grote vriendin) nog afscheid van je genomen. Je bent om 14.00u. zeer rustig ingeslapen, liggend op mijn schoot, je lag er zo mooi bij. Je had het opgegeven, je blafte niet eens toen de vervangende dierenarts binnenkwam, je wist dat je de regenboogbrug over zou gaan. Je hebt je koppie op mijn benen gelegd en je bent echt heel vredig ingeslapen. Zo had ik het voor je bedacht en zo is het gegaan. Wat een prachtig afscheid van een prachtige meid. Maar wat is dit weer verdrietig, weer een grote vriendin van ons heengegaan. We waren zo dol op je, Sen !

In de avond hebben Marti en ik jou ook direct begraven in “het zonnetje van Thomas”, naast je allergrootste vriendin Süssi. Ik ben blij dat je op deze manier bij ons blijft en dat ik elke dag langs je loop. Je bent de vierde berner dit jaar die ons heeft verlaten (en dan ook nog poes Senna), het is niet te geloven en wat is dit verdriet zwaar. Ik hoop dat je in de hemel naar beneden kijkt en alsnog van ons kan genieten, zoals wij ook altijd van jou zullen blijven genieten. Wij kijken terug op een vrolijke en lieve meid, een berner meisje waar je er tien van wilt hebben.

Rust zacht, lieve meid en groet al onze lieve buffels van ons,

Inge

'